Κλείστε ραντεβού
Χριστίνα Μαργιούλα
Ψυχολόγος - Συστημική Ψυχοθεραπεύτρια
Ονομάζομαι Χριστίνα Μαργιούλα και είμαι Ψυχολόγος και Συστημική Ψυχοθεραπεύτρια, με πτυχιακές και μεταπτυχιακές σπουδές στην Ψυχολογία και την Ψυχική Υγεία Παιδιού και Εφήβου, καθώς και εξειδίκευση στη Συστημική Ψυχοθεραπεία και Συμβουλευτική. Στο θεραπευτικό μου έργο υποδέχομαι ενήλικες, εφήβους, παιδιά, γονείς και οικογένειες, σε έναν ασφαλή και υποστηρικτικό χώρο, με στόχο την κατανόηση των εσωτερικών διεργασιών και την ενίσχυση της προσωπικής και διαπροσωπικής εξέλιξης.
Η επαγγελματική μου εμπειρία περιλαμβάνει πολύπλευρη εργασία σε φορείς ψυχικής υγείας, σε δομές υποστήριξης ευάλωτων πληθυσμών καθώς και σε ιδιωτικό θεραπευτικό πλαίσιο. Έχω υποστηρίξει ανθρώπους που αντιμετωπίζουν ζητήματα άγχους, συναισθηματικής δυσφορίας, κρίσεων ταυτότητας, σχέσεων, απώλειας ή τραυματικών εμπειριών, όπως και άτομα με ψυχικές ή αναπτυξιακές διαταραχές, γονείς και οικογένειες. Παράλληλα, έχω συντονίσει ομάδες ψυχοεκπαίδευσης και ενδυνάμωσης, αναλάβει εκπαιδευτικά σεμινάρια και συμμετάσχει σε πολυκλαδικές ομάδες στο πλαίσιο διεπιστημονικών προσεγγίσεων.
Στο επίκεντρο του ενδιαφέροντός μου βρίσκονται επίσης η ομαδική δυναμική, η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση, η ειδική αγωγή, καθώς και η ψυχολογική υποστήριξη ευάλωτων πληθυσμών, θέματα που έχω μελετήσει μέσα από επιμορφωτικά προγράμματα και δράσεις σε πανεπιστημιακά και κοινωνικά πλαίσια. Οι ψηφιακές δεξιότητες στον χώρο της φροντίδας, που γίνονται όλο και πιο απαραίτητες στην εποχή μας, αποτελούν επίσης ένα πεδίο πρακτικής μου ενασχόλησης, ώστε να μπορώ να υποστηρίζω αποτελεσματικά και σε διαδικτυακό περιβάλλον. Παράλληλα με την κλινική εργασία, διατηρώ ενεργό ερευνητικό ενδιαφέρον, με συμμετοχή σε πανεπιστημιακές ομάδες, ερευνητικά προγράμματα και συνέδρια.
Η θεραπευτική μου στάση αντλεί έμπνευση από τη συστημική θεώρηση και τον κοινωνικό κονστρουξιονισμό, σύμφωνα με τον οποίο η ταυτότητα και η εμπειρία δεν είναι κάτι στατικό ή εσωτερικό, αλλά συνδιαμορφώνονται μέσα στον λόγο, στις σχέσεις και στην κοινωνική αλληλεπίδραση. Στο θεραπευτικό πλαίσιο δεν αναζητούμε μια απόλυτη αλήθεια, αλλά πιο λειτουργικά νοήματα, δεν "διορθώνουμε" τον άνθρωπο, αλλά τον βοηθάμε να επανασυνδεθεί με τις δυνατότητές του μέσα από νέες αφηγήσεις.
Όπως έγραφε ο Michael White:
«Ο άνθρωπος δεν είναι το πρόβλημα. Το πρόβλημα είναι το πρόβλημα. Και οι ιστορίες μας δεν λέγονται για να μας ορίσουν, αλλά για να μας θυμίσουν ότι μπορούμε να τις επαναπροσδιορίσουμε.»
Επομένως, θεραπεία για μένα σημαίνει συμμετοχή σε μια ζωντανή, πολυφωνική διαδικασία, μέσα στην οποία μπορούμε να παρατηρήσουμε, να επανανοηματοδοτήσουμε και να επανεπιλέξουμε πώς θέλουμε να σχετιζόμαστε με τον εαυτό μας και με τους άλλους.
Η επαγγελματική μου εμπειρία περιλαμβάνει πολύπλευρη εργασία σε φορείς ψυχικής υγείας, σε δομές υποστήριξης ευάλωτων πληθυσμών καθώς και σε ιδιωτικό θεραπευτικό πλαίσιο. Έχω υποστηρίξει ανθρώπους που αντιμετωπίζουν ζητήματα άγχους, συναισθηματικής δυσφορίας, κρίσεων ταυτότητας, σχέσεων, απώλειας ή τραυματικών εμπειριών, όπως και άτομα με ψυχικές ή αναπτυξιακές διαταραχές, γονείς και οικογένειες. Παράλληλα, έχω συντονίσει ομάδες ψυχοεκπαίδευσης και ενδυνάμωσης, αναλάβει εκπαιδευτικά σεμινάρια και συμμετάσχει σε πολυκλαδικές ομάδες στο πλαίσιο διεπιστημονικών προσεγγίσεων.
Στο επίκεντρο του ενδιαφέροντός μου βρίσκονται επίσης η ομαδική δυναμική, η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση, η ειδική αγωγή, καθώς και η ψυχολογική υποστήριξη ευάλωτων πληθυσμών, θέματα που έχω μελετήσει μέσα από επιμορφωτικά προγράμματα και δράσεις σε πανεπιστημιακά και κοινωνικά πλαίσια. Οι ψηφιακές δεξιότητες στον χώρο της φροντίδας, που γίνονται όλο και πιο απαραίτητες στην εποχή μας, αποτελούν επίσης ένα πεδίο πρακτικής μου ενασχόλησης, ώστε να μπορώ να υποστηρίζω αποτελεσματικά και σε διαδικτυακό περιβάλλον. Παράλληλα με την κλινική εργασία, διατηρώ ενεργό ερευνητικό ενδιαφέρον, με συμμετοχή σε πανεπιστημιακές ομάδες, ερευνητικά προγράμματα και συνέδρια.
Η θεραπευτική μου στάση αντλεί έμπνευση από τη συστημική θεώρηση και τον κοινωνικό κονστρουξιονισμό, σύμφωνα με τον οποίο η ταυτότητα και η εμπειρία δεν είναι κάτι στατικό ή εσωτερικό, αλλά συνδιαμορφώνονται μέσα στον λόγο, στις σχέσεις και στην κοινωνική αλληλεπίδραση. Στο θεραπευτικό πλαίσιο δεν αναζητούμε μια απόλυτη αλήθεια, αλλά πιο λειτουργικά νοήματα, δεν "διορθώνουμε" τον άνθρωπο, αλλά τον βοηθάμε να επανασυνδεθεί με τις δυνατότητές του μέσα από νέες αφηγήσεις.
Όπως έγραφε ο Michael White:
«Ο άνθρωπος δεν είναι το πρόβλημα. Το πρόβλημα είναι το πρόβλημα. Και οι ιστορίες μας δεν λέγονται για να μας ορίσουν, αλλά για να μας θυμίσουν ότι μπορούμε να τις επαναπροσδιορίσουμε.»
Επομένως, θεραπεία για μένα σημαίνει συμμετοχή σε μια ζωντανή, πολυφωνική διαδικασία, μέσα στην οποία μπορούμε να παρατηρήσουμε, να επανανοηματοδοτήσουμε και να επανεπιλέξουμε πώς θέλουμε να σχετιζόμαστε με τον εαυτό μας και με τους άλλους.